Skip to Content

Thursday, September 19th, 2019

Noorderslag: dit vinden DvhN-verslaggevers van de optredens

Closed
by January 21, 2018 General

Elke dag recenseren verslaggevers van DvhN allerlei bandjes die optreden tijdens Eurosonic. Lees hier over de laatste dag van het festival.

​Kensington (Grote zaal, 23.30 uur)

2017 was een goed jaar voor de Nederlandse popmuziek. Dance uit ons land bleef onverminderd toonaangevend. En er ging bijna geen week voorbij of er was wel een rapper die een streamrecord brak. Gitaarbands leken enigszins in de verdrukking te komen. Maar er was één uitzondering: het Utrechtse Kensington verkocht vijf keer de Ziggo Dome uit. Een prestatie van formaat. Was het tevens de belangrijkste bijdrage aan de Nederlandse popmuziek in het afgelopen jaar? Wel volgens de jury van de Popprijs. De gemiddelde Noorderslag-bezoeker zal het verder worst zijn. Kensington – met een privéjet ingevlogen vanuit Rotterdam – bracht in De Oosterpoort een gedegen, zeg maar gerust gelikte, rockshow van stadionformaat. Who cares wat de muziekjournalisten daar verder van vinden? Op 14 juli staat de band in de Arena. Denk dáár maar eens over na. (Martin Groenewold)

The Overslept (Entreehal, 20.30 uur)

Wat valt er te zeggen over de Hilversumse rockband The Overslept? Dat de naam is ontleend aan de cultfilm ‘Back To The Future’. En dat de band met een oeuvre van wel twee EP’s nog volledig aan het begin van een (mogelijke) carrière staat. In de entreehal was het rond half negen smoordruk; iedere bezoeker moet hier bij binnenkomst nou eenmaal langs. Het was de verdienste van dit muzikale gezelschap dat het publiek vervolgens bleef hangen. Met een puike set vol toegankelijke poprock maakte The Overslept de 3FM Talent-verkiezing volledig waar. (Martin Groenewold)

Christof van der Ven (Patio, 20.30 uur)

Als 21-jarige vertrok Christof van der Ven naar eerst Ierland en daarna Engeland om aan zijn muzikantendroom te werken. Hij speelde veel op straat en in kroegen en maakte langzaam naam. Het leverde hem uiteindelijk een plek op in Bear’s Den, een succesvolle folkband, met wie hij bijvoorbeeld op Pinkpop en Glastonbury stond. Nu op eigen benen heeft Van der Ven Noorderslag gehaald. Hij maakt verzorgde liedjes in hetzelfde genre als Bear’s Den. Van der Ven laat zich begeleiden door drie Engelse muzikanten, al lijkt er sprake van een personeelstekort. De drummer drumt met links, in zijn rechterhand heeft hij een blaasinstrument. De bassist bedient ook de toetsen en zijn collega speelt daarnaast ook nog gitaar. Van der Ven, getooid met een koddig mutsje op z’n hoofd, heeft een goede stem en moet nog maar eens nadenken over een aantrekkelijke artiestennaam. Voor de rest kan hij op de ingeslagen weg verder. Dit voorjaar verschijnt zijn eerste album (Evert van Dijk).

My Baby (Grote Zaal, 22.00 uur)

Als een band het verdiende om dit jaar op het grootse podium van Noorderslag te staan, dan was het My Baby wel. De psychedelische dansmuziek van het trio trekt inmiddels internationaal de aandacht. Het derde album verscheen vorig jaar en broer en zus Van Dijck (Cato en Joost) hebben samen met de virtuoze gitarist Daniel Johnston hun definitieve vorm gevonden. Geholpen

door een indrukwekkende lichtshow hielden de hypnotiserende ritmes en stuwende drums niet op, aangezwengeld door de hoge stem van Cato. Ze gaan altijd voor 100 procent. legde Cato tussen de bedrijven door aan de overvolle zaal uit en de handen gingen in de lucht bij My Baby always make a hundred. Het ene nummer liep zo over in het volgende, geen tijd te verliezen, het klopte allemaal. De band stond voor de derde keer op EurosonicNoorderslag, maar zo goed als deze keer klonk het nog nooit (Evert van Dijk).


Foto: ANP

Eut (Entreehal, 01.00 uur)

Eute mocht op Eurosonic al invallen voor Janice, die door de storm was vertraagd, en ook op Noorderslag laat het Amsterdamse vijftal zich gelden. Eut is een ideale 3FM-band. Niet voor niets is de band door het radiostation als Serious Talent betiteld. Zangeres Eut (de koosnaam kreeg ze van haar oma, ze heet in het echt Megan) heeft bij tijd en wijle een wat iele stem, maar de band maakt catchy popliedjes, die met aanstekelijk enthousiasme worden gespeeld. De jonge zangers moet zelf een beetje lachen als ze zingt Fuck you if you want to fuck with me. Het dak gaat er helemaal af met Supplies, een nummer over het verstoppen van verdovende middelen op donkere plekjes. Kortom, een eigenwijze band, dat maar snel een album moet uitbrengen (Evert van Dijk).

Figgie ( Bovenzaal Oosterpoort, 20.45 uur)

Leuk, weer een bandje dat echte muziek maakt en toch Nederlandstalig zingt. De laatste jaren zagen we wel die grappige bluesy muziek van Thijs Boontjes, Jerry Hormone en Lucky Fonz maar dat is toch ook meer cabaret. Figgie maakt wat serieuzere muziek, en noemt zich zelfs een indie-skater-rockband.Soms doet het wat denken aan Bazrt of zelfs Spinvis maar tegelijk komt de zanger wel wat komiek over.

Figgie lijkt te zoeken naar een eigen afwisselende stijl maar komt soms wel erg jong en onervaren over. Het smaakt naar meer als ze stukjes wat steviger rock spelen met een klein geluidswalletje erbij.

De vijf jongens uit Utrecht moeten duidelijk nog groeien. Maar daar werken ze blijkbaar aan, net als aan hun eigen promotie met een heus logo met twee zwarte ruiten dat op stickers overal in de Oosterpoort opduikt. (Arend van Wijngaarden)

Mooon/Maan (Marathonzaal/Kleine Zaal, 21.00 uur)

De drie Brabantse jongens van Mooon houden erg van muziek uit de jaren zestig en zeventig en dat was te horen en te zien. Zo’n kapsel had ik als tiener eind jaren zeventig ook. Stevig rockend met gillende gitaarsolo’s en de nodige aaah’s als koortje hoorden we van alles voorbijkomen: een vleugje Beatles, een snufje surf, garagerock, The Shadows (in galop, dat wel) en ga zo maar door. Het was een opeenstapeling van muzikale clichés. Lekker gebracht, dat zeker, maar de eenvormige zang verveelde snel. Daarom nog even bij Maan geluisterd en dat was een aangename verrassing. Vrolijke niets-aan-de-handliedjes, enthousiast gebracht, goede stem en Maan de Steenwinkel kreeg het Noorderslag-publiek al vroeg op de avond aan het dansen. (Job van Schaik)


Foto: ANP

Boef (Kleine Zaal, 21.40 uur)

De manier waarop Boef al rappend zijn excuses aanbood voor zijn vrouwonvriendelijke uitspraken was even briljant als charmant. Nu nog excuses voor zijn beroerde zang aan alle muziekliefhebbers, graag. Allemachtig wat is die jongen live slecht! Dat de teksten die hij de zaal in blaft moeilijk te verstaan zijn, is nog tot daaraan toe. Maar het is toch ongelofelijk dat Boef, als er ook maar iets dat riekt naar melodie aan te pas komt, meteen vals zingt. Als je zo beroerd toon kunt houden ben je dus gewoon amuzikaal. Maar goed, het vuur waarmee hij rapt is echt en de beat schijnt fijn te zijn om op te sporten. En de zaal, althans dat deel dat niet wegliep, kreeg hij mee. (Job van Schaik)


Foto: ANP

Kraantje Pappie (Grote Zaal, 1.00 uur)

Dat er gelukkig ook rappers zijn die wel toon kunnen houden, liet Kraantje Pappie horen. De Groninger was met zijn maatje Fiddox en dj Nitty Wow op Noorderslag de laatste act in de Grote Zaal en met zijn drieën maakten ze er een feestje van. Zelfs de raps die Kraan in mitrailleurtempo afvuurde, waren nog goeddeels te verstaan. Natuurlijk kwam de kersverse nummer 1-hit Ja!voorbij en hij verwees ook nog even subtiel naar de affaire-Boef, zonder diens naam te noemen. Het mag dan allemaal wat braver (en commerciëler) zijn dan het gekef van Woef, eh… Boef, muzikaal is Kraantje Pappie honderd keer beter. (Job van Schaik)

Wende (Kleine Zaal, 22.50 uur)

Eurosonic Noorderslag was een festival waarin vrouwen een inhaalslag pleegden. Er stonden veel meer vrouwen op het podium dan in eerdere edities van het festival. Heel goed. Rechttrekken die verhoudingen. Alsof het was om deze ontwikkeling te bekronen, kwam Wende naar de Kleine Zaal van De Oosterpoort. Wat een optreden was dat. Volstrekt eerlijk, autobiografisch en diepgaand. Wende blijft zichzelf altijd vernieuwen en verbeteren. Ze gaf zichzelf letterlijk – middels gestileerde projecties – en figuurlijk bloot en overdonderde op Noorderslag de Kleine Zaal, die gaandeweg wat leger liep omdat een deel van het publiek Kensington de popprijs wilde zien ophalen. Zo bleven de liefhebbers over. Zij werden stevig beloond. Toch jammer dat er dan altijd onbeschaafde halve zolen zijn die menen door zo’n optreden heen te moeten ouwehoeren. Hou je harses en ga naar de bar. En dan ‘t liefst eentje ver buiten de stad. Voor de zekerheid. (Zo, dat moest er even uit). (Eric Nederkoorn)

Rosemary & Garlic (Patio, 22.00)

Daar stonden ze, in de tuintent van De Oosterpoort, Rosemary & Garlic. Deze folky band bestaat pas twee jaar maar was op een gegeven moment vaker gestreamd dan, jawel, Kensington. In Groot-Brittanië, Turkije tot aan Singapore toe werd er stevig geluisterd naar het werk van frontvrouw Anne van den Hoogen en Dolf Smolenaers, die gelet op zijn pianospel vast wel eens een stukje Debussy opzet thuis. En dan hadden ze ook nog een cellist mee. Anne, een klassieke verschijning, heeft een mooie stem en het repertoire is sfeervol en aangenaam dromerig. Iets voor op de zondagochtend, net wakker, bij een kop thee. Eigenlijk zou er op Noorderslag een plek voor zitconcerten moeten zijn. Want dat staan en heen en weer-geloop doet een act als deze geen goed. Geen knoflook geroken overigens. (Eric Nederkoorn)

Altin Gün (Grote Foyer, 00.15 uur)

Altin Gün is een van de bands die op zowel Eurosonic als Noorderslag mocht aantreden. Daar zag de festivalorganisatie dus brood in. En terecht, want Altin Gün is sowieso al de meest geboekte bands van alle die op Noorderslag rondstapten. En ook dat is op zijn beurt niet verbazingwekkend. Het mengsel van Turkse folk van onder de moskee met westerse funk en rock van hier om de hoek werd ook nu weer op spetterende wijze over het publiek gegoten. De foyer stond daardoor prettig op zijn kop. Altin Gün is een internationaal gezelschap, dat ontkiemde in Istanbul, waar bassist Jasper Verhulst zich verdiepte in de combi van Turkse traditie en pop, zoals deze daar veertig jaar geleden populair was. Met onder anderen de Turkse zangeres Merve Dasdemir en percussionist Gino Groeneveld van Jungle by Night gaat deze band nog veel veroveringen plegen, als over twee maanden het eerste album is verschenen. In de buurt? Zeker heen. (Eric Nederkoorn)

Previous
Next